از عشق زنی که مومیایی شد . . .

این روزها عجیب دلم می خواهد خودم باشم
خودم نبودم
بودم؟
صفحه نخست
آرشیو وبلاگ
تماس با نویسنده
پروفایل احسان خلیلی
دسته بندی موضوعی
گریه ژکوند
آرشیو
آبان 1388
تیر 1388
دی 1387
مهر 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
آذر 1386
تیر 1386
اسفند 1385
دی 1385
آبان 1385
مهر 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
لینک دوستان
مجله ادبي شمال ايران
شکار لحظه ها
جلیل صفربیگی
باران سپید
درخت و بارون
پلاك سوخته /اميد فرهادپور
سعید شجاعی
اسماعیل مهرانفر
مریم حقیقت
غزل محـــض
مهدی کمالی/ داداش من
آرزو اذانگو
گفتــــن نگـــين
حـــــس اول
روباه سفيد
الـــو خدا
داريوش تربتي
محمد عرب خزائلي
شهرام میرزایی
مسافر / قاسم صرافان
باران / محمود گرجی
ذهن آشفته عارف/ ناصر آسیابانی
رضا شیبانی
سید مهدی موسوی-دکتر
راحــــــله
حسین آقای دوست داشتنی
رقيه خدابنده
سکوتستان / امين شيرزادي
خواهرم ماجده
شب ققنوس / پسرعمو
طه
رضا منزوي
صالحه واهب
حلقه ارتعاش
احسان مهدیان
ورود دوباره خودم رو به دنياي مجازي به همه تبريك ميگم!
تا كور شود هر آنكه نتواند ديد
اميدوارم ضمن لذت بردن از مطالب اين وبلاگ منو از راهنمايي هاي خودتون بي بهره نكنيد
گل دختري و روسري سبز راه راه
آن هم شبيه عقربه اي كه نمي رسد . . . اين راه
مي آيد وشبيه خودم مات مي شود
يا نه ! شبيه آن زن فرتوت پا به ماه
مي زايد و به دور خودش چرخ مي خورد
او در كنار سفره حسرت دو قرص آه !
محصول مشترك يك دو ساعت مرموز
محصول طعنه ها و دو چشمك كه گاه گاه . . .
پر مي كشد به صورت سرخش كه مي زند
خنده به بخت سبز خودش - :سبز؟ نه سياه
با سينـه اي كبود به او شير مي دهد
وقتي نشسته . . . - : تماشاي قرص ماه
اين ماه هم گذشت و طفلي بزرگ شد
گل دختري و روسري سبز راه راه !
...